Ontdek: hoe je een sekswerker interviewt

Voor zijn boek is Mark Schalekamp afgereisd naar alle 28 EU-landen om daar telkens met 8 inwoners te praten: een dokter, een politieagent, een kapper, een ondernemer, een kunstenaar, een immigrant, een sekswerker en een lokale beroemdheid. Dit is Europa is het kleurrijke en humorvolle verslag van Project Youropeans, Schalekamps sociaal-journalistieke zoektocht naar de aard van het Europese beest. Niet vanuit politiek standpunt, maar met de open blik van een nieuwsgierige Europeaan. Lees hier wat zijn bevindingen waren aangaande het interviewen van sekswerkers:

In totaal interviewde ik 232 Youropeans: 127 mannen en 105 vrouwen. De gemiddelde leeftijd was 39,6. De jongsten waren kappers Joni en Angelique (in Helsinki en Berlijn) en sekswerker Nicola (in Bratislava): 21. De oudste was priester Anton, local celeb in Bratislava: 85 (hij reed me na afloop van het interview in de stromende regen terug naar het centrum. Zonder bril. En zonder ongelukken).
Vijftig minuten per persoon duurde het interview ongeveer, zonder een vaste vragenlijst. (Hoewel met name de politie die wel van mij verwachtte en sommige agenten, zoals de vervelende Ier Dennis, mijn van tevoren gemailde voorbeeldvragen wilden afwerken, het liefst zo snel mogelijk.) In die korte tijd probeerde ik te weten te komen hoe de geïnterviewde over zijn vak dacht, wat hij vond van bepaalde maatschappelijke issues in zijn land (die uiteraard verschilden: in Baltische staten ging het over de lange armen van Moskou, in Athene over de crisis) en of hij zich Europeaan voelde en de EU kon waarderen.

De sekswerker moest ik altijd zelf opscharrelen, want die hebben mensen niet in hun contactenlijst – zoals sekswerker Eva in Amsterdam wrang opmerkte: ‘Geen van mijn vrienden kent er eentje.’
Ze doen het anoniem. Het was ook een veelgemaakte grap dat de geïnterviewde, wanneer ik het project uitlegde en de categorieën noemde, iets zei als ‘O, dus ben ik de prostituee!’ Prostitutie bestaat in elke stad, maar is niet overal toegestaan. Vaak is de sekswerker strafbaar, in sommige landen de klant, zoals in Zweden. Meestal vond ik online sites waar sekswerk wordt aangeboden, wat varieerde van escortbureaus tot zelfstandige eenlingen, maar daarmee was ik er nog lang niet: zodra ik belde en liet vallen dat ik journalist was, werd er meestal opgehangen. Een aantal interviews heb ik dan ook onder valse voorwendselen afgenomen, me voordoend als klant, om pas iets later, wanneer ik het vertrouwen enigszins gewonnen had, mijn ware bedoelingen prijs te geven.

Klik en ontdek:

Wat we in Europa nou écht van EU-politici vinden

Waar je het beste kunt ondernemen in Europa

Hoe lui Zorba is

Wie er pas echt het imago van de Roemenen verpesten

Wat de plannen zijn van de nieuwe CEO van Europa

Het verschil tussen de Europese Raad en de Raad van Europa